นำเข้าอะไหล่รถยนต์และมอเตอร์ไซค์จากต่างประเทศ ภาษีเท่าไร ต้องระวังอะไรบ้าง

คู่มือนำเข้าอะไหล่รถยนต์และมอเตอร์ไซค์ทางเรือและทางอากาศ พิกัดภาษี อะไหล่ใหม่กับมือสองต่างกันอย่างไร พร้อมตัวอย่างคำนวณต้นทุนและข้อผิดพลาดที่เจอบ่อยที่สุด

ทำไมอะไหล่รถถึงเป็นสินค้านำเข้ายอดนิยม และช่องทางไหนเหมาะที่สุด

อะไหล่รถยนต์และมอเตอร์ไซค์เป็นหนึ่งในหมวดสินค้าที่คนไทยสั่งนำเข้ามากที่สุด ทั้งอู่ซ่อมที่ต้องการอะไหล่แท้ราคาถูกกว่าศูนย์ ร้านขายอะไหล่ที่สั่งจากโรงงานจีนหรือไต้หวันมาขายต่อ และเจ้าของรถที่ตามหาชิ้นส่วนหายากสำหรับรถรุ่นเก่า ปัญหาคืออะไหล่เป็นสินค้าที่มีทั้งชิ้นเล็กมูลค่าสูงอย่างกล่อง ECU และชิ้นใหญ่หนักอย่างเปลือกกันชนหรือประตูทั้งบาน การเลือกช่องทางขนส่งจึงมีผลกับต้นทุนโดยตรง

หลักคิดที่ใช้ได้จริงคือดูน้ำหนักและความเร่งด่วน อะไหล่ชิ้นเล็กที่ลูกค้ารออยู่ เช่น ชุดคอยล์จุดระเบิด เซ็นเซอร์ หรือชุดซีลเครื่อง เหมาะกับการส่งทางอากาศเพราะถึงไทยภายในไม่กี่วัน ส่วนอะไหล่ชิ้นใหญ่หรือการสั่งสต๊อกครั้งละมากๆ เช่น กันชน ไฟหน้า ล้อแม็กซ์ยกลัง ควรไปทางเรือแบบ LCL หรือเหมาตู้ FCL ซึ่งค่าขนส่งต่อกิโลกรัมถูกกว่าหลายเท่า การวางแผนสั่งล่วงหน้าให้สอดคล้องกับรอบเรือจึงเป็นทักษะสำคัญของร้านอะไหล่ที่ทำกำไรได้จริง

พิกัดภาษีอะไหล่รถ คิดอย่างไร ทำไมแต่ละชิ้นเสียไม่เท่ากัน

ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยคือคิดว่าอะไหล่รถทุกชิ้นเสียภาษีอัตราเดียวกัน ความจริงแล้วอะไหล่แต่ละประเภทมีพิกัด HS Code ของตัวเอง และอัตราอากรขาเข้าต่างกันได้ตั้งแต่ 0 ไปจนถึง 30 เปอร์เซ็นต์ ชิ้นส่วนตัวถังและอุปกรณ์ประกอบส่วนใหญ่จัดอยู่ในหมวด 8708 ชิ้นส่วนมอเตอร์ไซค์อยู่ในหมวด 8714 ส่วนของบางอย่างที่เราคิดว่าเป็นอะไหล่รถ กลับไปอยู่หมวดอื่น เช่น ยางรถอยู่หมวด 4011 แบตเตอรี่อยู่หมวด 8507 และหลอดไฟอยู่หมวดอุปกรณ์ไฟฟ้า

ขั้นตอนที่แนะนำก่อนสั่งซื้อทุกครั้งคือ หนึ่ง ลิสต์รายการอะไหล่พร้อมวัสดุและหน้าที่การใช้งานของแต่ละชิ้น สอง เทียบพิกัดเบื้องต้นจากเว็บไซต์กรมศุลกากรหรือสอบถามตัวแทนออกของ สาม ตรวจสอบว่าประเทศต้นทางมีสิทธิ FTA หรือไม่ เช่น สั่งจากจีนแล้วขอ Form E หรือสั่งจากญี่ปุ่นภายใต้ JTEPA อาจลดอากรลงได้มาก และสี่ เผื่องบภาษีไว้ในต้นทุนตั้งแต่ตอนตั้งราคาขาย ไม่ใช่มารู้ตัวตอนของถึงด่านแล้วกำไรหายทั้งล็อต

อะไหล่ใหม่กับอะไหล่มือสอง เงื่อนไขต่างกันมากกว่าที่คิด

อะไหล่ใหม่จากโรงงานนำเข้าได้ตามปกติ แต่อะไหล่มือสองหรือที่เรียกกันว่าของเชียงกง มีเงื่อนไขเพิ่มที่ต้องรู้ก่อนสั่ง ชิ้นส่วนใช้แล้วบางประเภทจัดเป็นของต้องกำกัด ต้องขอใบอนุญาตนำเข้าจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องก่อน โดยเฉพาะเครื่องยนต์ใช้แล้วซึ่งกระทรวงพาณิชย์ควบคุมการนำเข้า และยางรถใช้แล้วซึ่งมีข้อจำกัดด้านสิ่งแวดล้อม การสั่งมาก่อนแล้วค่อยหาทางเคลียร์ทีหลังคือสูตรของติดด่านแบบคลาสสิก

อีกจุดที่ผู้นำเข้ามือใหม่มักพลาดคือเรื่องราคาสำแดง อะไหล่มือสองไม่มีใบกำกับราคาจากโรงงาน เจ้าหน้าที่ศุลกากรจึงมีอำนาจประเมินราคาตามหลักเกณฑ์ของกรม หากสำแดงต่ำผิดปกติจะโดนประเมินใหม่พร้อมความเสี่ยงเรื่องค่าปรับ ทางที่ปลอดภัยคือเก็บหลักฐานการซื้อจริงทุกอย่าง ทั้งใบเสร็จ หน้าประกาศขาย และหลักฐานการโอนเงิน เพื่อยืนยันราคาที่จ่ายจริงได้เมื่อถูกสอบถาม

ตัวอย่างสมมติ คำนวณต้นทุนนำเข้าอะไหล่หนึ่งล็อตแบบครบทุกบรรทัด

ลองดูตัวอย่างสมมติเพื่อให้เห็นภาพ ร้านอะไหล่แห่งหนึ่งสั่งไฟหน้าและไฟท้ายรถยนต์จากโรงงานจีน มูลค่าสินค้า 200,000 บาท ค่าขนส่งทางเรือแบบ LCL รวมค่าประกันภัยอีก 30,000 บาท ราคา CIF จึงเท่ากับ 230,000 บาท สมมติพิกัดชุดโคมไฟนี้มีอากรขาเข้า 20 เปอร์เซ็นต์ จะเสียอากร 46,000 บาท จากนั้นคิดภาษีมูลค่าเพิ่ม 7 เปอร์เซ็นต์จากฐาน 276,000 บาท ได้อีก 19,320 บาท รวมภาษีทั้งสิ้น 65,320 บาท

แต่ถ้าร้านนี้ขอ Form E จากผู้ขายที่จีนมาด้วย และสินค้าเข้าเงื่อนไขถิ่นกำเนิด อากรขาเข้าอาจลดลงเหลือ 0 เหลือจ่ายเพียงภาษีมูลค่าเพิ่ม 16,100 บาท ส่วนต่างเกือบ 50,000 บาทในล็อตเดียวคือเหตุผลว่าทำไมเอกสาร FTA ใบเดียวถึงชี้ขาดกำไรของธุรกิจอะไหล่ ตัวเลขทั้งหมดนี้เป็นตัวอย่างสมมติเพื่อการอธิบาย อัตราจริงขึ้นอยู่กับพิกัดของสินค้าแต่ละชิ้นซึ่งควรตรวจสอบก่อนสั่งซื้อทุกครั้ง

ข้อผิดพลาดที่เจอบ่อยที่สุด และวิธีเลี่ยงแบบทำได้ทันที

จากประสบการณ์หน้างาน ปัญหาอันดับหนึ่งคือสั่งอะไหล่ปนกันหลายประเภทในกล่องเดียวโดยไม่มี Packing List แยกรายการ พอถึงด่านเจ้าหน้าที่ต้องเปิดตรวจและตีพิกัดทีละชิ้น ของจึงค้างอยู่หลายวันพร้อมค่าใช้จ่ายโกดังที่เพิ่มขึ้นทุกวัน อันดับสองคือการสั่งอะไหล่ที่มีโลโก้แบรนด์แท้จากแหล่งที่ไม่ใช่ตัวแทน ซึ่งเสี่ยงโดนตรวจยึดในข้อหาละเมิดทรัพย์สินทางปัญญา ควรเลือกสินค้า OEM ที่ไม่ติดโลโก้หรือแบรนด์ทางเลือกที่มีเอกสารถูกต้อง

อันดับสามคือลืมคิดเรื่องแพ็คกิ้ง อะไหล่อย่างโคมไฟ กระจกมองข้าง หรือชุดแฟริ่งมอเตอร์ไซค์เป็นของแตกง่าย หากโรงงานแพ็คมาไม่ดี ของถึงไทยแบบร้าวหรือแตกก็เคลมแทบไม่ได้ ทางแก้คือระบุในใบสั่งซื้อให้ชัดว่าต้องแพ็คโฟมและลังไม้สำหรับชิ้นเปราะ และทำประกันภัยขนส่งทุกครั้งที่มูลค่าล็อตสูง ค่าเบี้ยไม่กี่ร้อยบาทแลกกับความคุ้มครองหลักแสนถือว่าคุ้มมาก

เช็คลิสต์ก่อนกดสั่ง และตัวช่วยที่ทำให้เรื่องทั้งหมดง่ายขึ้น

สรุปเป็นเช็คลิสต์สั้นๆ ก่อนสั่งอะไหล่ทุกล็อต ตรวจพิกัดและอัตราอากรของทุกรายการ ตรวจว่ามีชิ้นไหนเป็นของต้องกำกัดหรือของมือสองที่ต้องขอใบอนุญาต ขอเอกสาร FTA จากผู้ขายถ้าประเทศต้นทางมีสิทธิ เลือกช่องทางเรือหรืออากาศตามน้ำหนักและความเร่งด่วน กำชับเรื่องแพ็คกิ้งชิ้นเปราะ และเผื่องบภาษีไว้ในต้นทุนล่วงหน้าเสมอ ทำครบหกข้อนี้ โอกาสของติดด่านหรือขาดทุนโดยไม่รู้ตัวจะลดลงมาก

ถ้าอ่านมาถึงตรงนี้แล้วยังไม่แน่ใจว่าอะไหล่ที่จะสั่งเข้าพิกัดไหน เสียภาษีเท่าไร หรือใช้สิทธิ FTA ได้หรือไม่ ให้ทีม JEFF INTER ช่วยดูก่อนได้เลย เราเชี่ยวชาญการขนส่งทางเรือและทางอากาศพร้อมเคลียร์พิธีการศุลกากรครบวงจร ส่งรายการอะไหล่มาให้ประเมินฟรี ไม่เก็บเงินล่วงหน้า ของถึงมือค่อยจ่าย โทร 084 672 2669 (คุณแนน) หรือแอด LINE @jeffinter ได้ทุกวัน

อ่านบทความทั้งหมด →